Korkaklık sıfatını kendimize yakıştırmasak da pek çok şeyden korkarız.
En çok da ölümden korkarız ama bunu itiraf etmekten de korkarız. Panik ataktan takıntılara, anksiyeteden cimriliğe pek çok tatsız duygunun derinlerinde yatan esas düşüncenin ölüm korkusu olduğunu aklımıza bile getirmeyiz. Kendimizi kandırmaya devam ederken huzursuz bir yaşamın kucağına düşeriz.
Buraya kadar söylediklerim aslında pek çok insanın bildiği şeyler. Peki, ya çözüm?
Aslında tam da şimdi bunun için bir çözüm planı sunacaktım. Muhammed İkbal (1877-1938) harika bir tespitte bulunuyor:
“Gerçek ölüm, mücadele tutkusundan yoksun bir hayattır.”
Bir başka filozof da çözüm için yolumuzu aydınlatıyor: “Ölümden değil, bir türlü hayata başlayamamaktan kork,” diyor Marcus Aurelius.
Sizi bilmem ama ben mesajı aldım. Neler yapmam gerektiğiyle ilgili bazı fikirlerim var artık:
Sadece bir kez deneyimleyebileceğim yani telafisi olmayan bu hayatın hakkını vererek yaşamak…
Daha güzel bir dünyanın inşası için çalışmak, bir kazma vurmak, bir tuğla örmek…
Giderken geride güzel eserler bırakmak…
Ama tüm bunlar için geç kalmamak yani hemen şimdi bir adım atmak…
İşte size -ölüm dahil- hiçbir korkuyu aklınıza getirmeden yaşamanın harika bir formülü!
