İki filozof dağ başında kamp yapıyormuş.
Gecenin ortasında filozoflardan biri uyanır. Telaşla arkadaşını uyandırır.
“Kalk, kalk!”
Arkadaşı endişeyle gözlerini açarak “Ne oldu?” diye sorar.
İlk uyanan adam parmağıyla yukarıyı işaret ederek “Bak bakalım ne görüyorsun?” diye sorar.
Gecenin bir yarısı tatlı uykusundan uyanan filozof gözlerini ovalayarak yukarı bakar. Bir süre düşünür ve anlatmaya başlar:
“Gecenin zifiri karanlığında parlayan bir sürü yıldız görüyorum,” der. “Meteorolojik açıdan bakınca bu durum yarın havanın açık olacağını gösterir. Astronomik açıdan bakınca uzayın ihtişamını görüyorum. Teolojik açıdan bakınca bu harika evrenin yaratıcını düşünüyorum. Psikolojik açıdan bakınca…”
“Dur, dur,” diyerek sözünü keser arkadaşı. “Şaşkın! Çadırı çalmışlar, çadırı!”
Üniversite sınavı, iş arama, evlilik, borçlar, bitcoin, derbi maç, deprem korkusu…
Dolar düşecek, altın çıkacak, hükümet değişecek…
Amerika Çin’le savaşır mı?
Robotlar dünyayı ele geçirir mi?
Etki ve yetki alanımız dışındaki bir sürü konu hakkında fikir yürütmekle kalmıyor, okkalı sözler sarf etmeyi de seviyoruz. Zihnimizi meşgul eden onca şey arasında basit görünen ama hayatımızdaki en önemli şeyi unutuyoruz: Hayatın kendisini!
Hayat nedir? İnsan niçin yaşar?
Nereden geldik, nereye gidiyoruz?
Nasıl bir yaşam sürmeliyiz?
Ömür geçip gidiyor. Müthiş finale yaklaşıyoruz her solukta. Boşa geçen her bir saniye kayıp.
Kanaatimce hayattaki en önemli şeylerden birisi oturup hayatımızdaki en önemli şeylerin ne olduğunu düşünmektir. Sonra da önemli bulduğumuz şeylerin bir listesini yazılı hale getirmektir yapmamız gereken şey. Yazmak önemlidir. Söz uçar yazı kalır, çünkü.
Ve şimdi bir iş daha bekliyor bizi: Yazılı bir plan yapmak, zamanımızın ve enerjimizin en büyük kısmını hayatımızdaki en önemli şeyler için ayırmak…
“Umarım bir gün herkes ünlü ve zengin olur. Hayal ettiği her şeye kavuşur,” diyor Jim Carrey. Zorlu bir hayatın sonunda şöhreti ve serveti yakalayan sanatçı böyle bir şeyi neden istiyor?
“Ve böylece asıl cevabın bu olmadığını anlar,” diye devam ediyor Komik Adam.
Sahiden de para, şöhret, kariyer gibi gerçekte bizi mutlu etmeyen şeylerin hayatımızın en önemli hedefleri olmadığını anlamak için yaşlanmayı beklemek bir kayıptır.
“Hayata yeniden başlasaydım, saniyelerin nabzını tutardım,” demiş Dostoyevski.
Hayata yeniden başlayamayacağımızı biliyoruz ama tam da şimdi yeni hayatımızın ilk saniyeleridir. Her birini özenle kullanmak ve hayatımızı güzelleştirmek için bir fırsatımız var yani.
Farkındalıkla, kararlılıkla adım adım daha güzel bir hayata doğru yola çıkmak dileklerimle…
