Profesörün biri sandalla gezintiye çıkmaya karar vermiş. Bunun için bir sandal kiralamış ve balıkçıyla birlikte denize açılmışlar.
Bir yandan yol alırken bir yandan da profesör balıkçıyı soru yağmuruna tutmuş. Balıkçı da kendince yanıtlamaya çalışmış.
“Mantık bilir misiniz?”
“Valla beyim, duydum ama…”
“Mantık bilmemeniz büyük bir eksiklik. Hayatınızın çeyreği gitmiş demektir. Peki, İngilizce bilir misin?”
“Ben fakir bir balıkçıyım. İngilizceyi nereden öğreneyim?”
“Peki, iktisat?”
“?”
Profesör, bu şekilde sorgulamaya devam edip zavallı balıkçının hayatından parça parça koparırken birden hava bozulmuş. Gökyüzü kararmaya başlamış. Rüzgarla birlikte dalgalar da kabarmaya başlamış. Balıkçı sormuş bu sefer:
“Beyim, yüzme bilir misin?”
Tedirgin gözlerle bir gökyüzüne bir kabaran denize bakan profesör endişeli bir ses tonuyla “Yo, hayır!” demiş.
Durumun tadını çıkaran balıkçı, korkudan rengi kaçan profesörün yüzüne bakıp sırıtarak şunları söylemiş:
“Desene beyim, hayatının tamamı gitmiş!”
Çocukluğumda bir benzerini duymuştum. Hangisi orijinal bilmiyorum. Ama benim aldığım ders her halükarda orijinaldir.
Fırtınalı bir havada, denizin ortasında küçük bir sandalda yolculuk yapıyorsanız yüzmeyi bilmek çok önemlidir; henüz hayattayken de yaşamayı bilmek…
Pek çok şey öğreniyoruz da yaşamayı öğrenemiyoruz.
Sabah kalkıp karnımızı doyurmak, sonra dışarıya çıkıp rızkımızı aramak, yemek, içmek, barınmak, üremek, kendimizi korumak…
Yaşamak bu sanıyoruz. Peki, bu halimizle diğer canlılardan ne farkımız var? Kuşlardan, kedilerden farklı olarak ne yapıyoruz?
Sabah yataktan kalkarken bir amacımız var, yemek yememiz için bir sebep var, çalışmak için de nedenlerimiz var. Peki, yaşamak için?
Pek çok insan kendisine bu soruyu sormadan ve niçin yaşadığını bilmeden ömrünü tüketiyor. Niçin yaşadığımızı bilmediğimiz için, nasıl yaşamamız gerektiğini de bilemiyoruz.
Ömrümüzün sonuna geldiğimizde, hayatımız boyunca çok önem verdiğimiz şeylerin hiç de önemli olmadığını aksine yaşarken önemsemediğimiz pek çok şeyin ne kadar değerli olduğunu anlıyoruz.
Dikkat edin, tüm bunları fark ettiğiniz zaman iş işten geçmiş olmasın!
Aileden miras kalan servetle övünüyor, ulaştığımız makamlarla gururlanıyoruz. Yabancı dil bilince kendimizi elit sanıyor, kariyerlerimizle tafra atıyoruz. Ama tüm bunların yanında hayattaki en önemli şeylerden haberimiz bile yok.
Ben kimim?
Nereden geldim? Nereye gidiyorum?
Varlık nedenim ne?
Nasıl bir yaşam sürmeliyim?
“Sorgulanmayan hayat yaşanmaya değmez,” demiş Sokrat. Sorgulayan ve hayattaki en önemli şeylerin farkında olarak yaşayanların arasına katılmak dileklerimle…
